เรามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร
ตอนเริ่มต้นเรารับงานทุกอย่างเหมือนสตูดิโอเล็ก ๆ ทั่วไป งานพลังงานคืองานที่ลูกค้าเรียกกลับมาเรื่อย ๆ ส่วนหนึ่งเพราะโจทย์น่าสนใจจริง อีกส่วนเพราะมีทีมไม่กี่ทีมที่ยอมเรียนรู้ว่าสายงานนี้ทำงานกันจริง ๆ อย่างไรก่อนลงมือเขียนโค้ด
เราจึงเลิกกระจาย วันนี้เกือบทุกอย่างที่เราสร้างอยู่ใกล้กับวิธีที่พลังงานถูกวัด ซื้อขาย วางบิล หรือเฝ้าระวัง และความชัดตรงนี้คือเหตุผลที่การประชุมครั้งแรกกับเรามักใช้เวลาไม่นาน
สิ่งที่เราเชื่อเรื่องการสร้างซอฟต์แวร์
คนที่ทำงานนั้นคือคนที่รู้ความต้องการ
เอกสารสเปกบอกเจตนา แต่คนที่จัดการเคสยกเว้นตอนบ่ายสี่วันศุกร์คือคนที่อธิบายระบบได้จริง
ซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้ดีกว่าเอกสารที่ยาวขึ้น
ของที่เปิดลองได้เปลี่ยนบทสนทนาในแบบที่การรีวิวอีกรอบไม่เคยทำได้
ระบบที่ไม่มีใครดูแลต่อได้คือระบบที่ยังไม่เสร็จ
ถ้าวิศวกรคนถัดไปอ่านไม่เข้าใจ สิ่งที่ส่งมอบก็เป็นการให้ยืม ไม่ใช่การส่งมอบ
การบอกข่าวร้ายแต่เนิ่น ๆ เป็นส่วนหนึ่งของงาน
ทุกตารางเวลามีจุดที่คลาด ต่างกันแค่ว่าคุณได้รู้ตอนที่ยังตัดสินใจอะไรได้อยู่หรือเปล่า